Aydın Menderes'i kaybettik. Aydın Menderes bir fikir ve düşünce adamıydı. Kendisiyle tanışma imkânımız da oldu. Birkaç kez Beyşehir'e geldi. Başta Yakamanastır ve göl kenarında bir dostumuzun evinde ağırlama şerefine nail olduk. Türkiye üzerine sabahlara kadar süren sohbetler etme imkânımız oldu. Daha doğrusu o anlattı biz dinledik. Ailesine ve babasına yapılan haksızlıklara rağmen içerisinde hiç kırgınlık yoktu. O günlerde bu konulardaki düşüncelerini sorduğumda bana "Devlete küsülmez" demişti. Daha sonra evlenmişti, evlendikten sonra bizde kendisini Ankara'da ziyaret etmiş, kıymetli eşleri Ümran Menderes'le tanışmıştık. Özellikle Aydın Bey'in talihsiz trafik kazasından sonra eşi Ümran Hanım her zaman yanında yer almış çok çile çekmiş bir Anadolu kadınıydı.

Dün Aydın Menderes'i ebediyete uğurladık. İstanbul'da babası rahmetli Başbakanlardan Adnan Menderes ve annesi Berrin Menderes'in yanına defnedildi. Aydın Menderes benim için Demokrat parti geleneğinden gelen birisi olarak çok önem verdiğim bir ailenin çok önemli bir ferdiydi.

Aslında özel işlerimin yoğunluğu nedeniyle yazamıyordum. Ancak rahmetli Menderes'i ebediyete uğurlarken o günler gözümün önüne geldi. Son bir görev diye düşünerek bu satırları kaleme aldım. Bu vesileyle Bu memleketin kalkınmasında büyük emeği olan Menderes ailesinin tüm ebediyete intikal edenlere Allah'tan rahmet diliyorum.

Aydın Menderes'in hayatı gerçekten çileliydi. Trajik bir kaza sonucu yarı-felçli hale düşmesi en verimli olabileceği dönemde siyaseti terk etmesine yol açtı. Ondan önce bir ağabeyinin intihar, diğerini de garip bir otomobil kazası kendisinden koparmıştı. Babasını ise önce Yassıada'ya tıktılar, sonra da hasta olmasına rağmen idam sehpasına çıkartıp hayatını sona erdirdiler.

Bir de Cumhuriyet'in kuruluş sürecinde yaşanan hesaplaşmada yenilen tarafta yer alıp idam edilen bir aile büyüğü var.

İntiharlar ve idamlarla yok olmuş yakınların gölgesinde geçirilen bir hayattı Aydın Menderes'in hayatı. Soyadının altında ezilmemek, onun ağırlığına kendisinden de bir şeyler katmak için gösterdiği çabalarla ayakta kaldı Aydın Menderes.

Kendi adına da bir değerdi Aydın Menderes...

1990'lara giden yıllarda yeniden altüst olmuş bir siyaset tablosu karşısında kendisine görev düştüğünün bilincinde bir Aydın Menderes vardı. Çok yönlü okuyor, düşünüyor, görüşlerini biçimlendirebilecek çapta dostlar arıyor, bulduklarıyla uzun boylu sohbetler ediyor ve yazıyordu.

Milletine, Anadolu insanına güveniyor, toplumda karşılığı bulunmayan 'sözde aydınlar' ile arasına bayağı bir mesafe koyuyordu. Aldığı her davete koşup görüşlerini kalabalıklar karşısında ifade etmekten zevk alıyordu.

Liderlik kumaşından olduğu belliydi de, liderlikten hoşlandığı söylenemezdi.

Birkaç kez parti kurma aşamasına gelip vazgeçti; bir keresinde kurdu, ama sürdüremedi.

Müstakim, düzgün bir hayatı olduğunu biliyorum Aydın Menderes'in... Allah rahmetini esirgemesin. Kabri Cennet olsun…